“Pintas de color mis días grises” (verso en unha rúa de Salamanca) Na década dos 50, nas terras da sobria e luminosa Salamanca, ve as primeiras luces un rapaz, Juan José Mateos Galache; sería esa luz que lle queda impregnada nos ollos a que, moito tempo despois, plasmaría cos seus pinceis nos cadros de luz e cor que  tan ben reflexan a súa mestría; luz, cor, natureza, paisaxes e retratos que en anos vindeiros, no seu Ourense de acollida, reproduciría nos seus traballos dunha forma extraordinaria. Nas poucas exposicións que leva a cabo, infunde no visitante que as contempla, un gran respeto e admiración por os seus traballos, cheos de cor e luz, ata nos máis pequenos detalles. Unha mestría que o longo dos anos e a experiencia, foi mellorando e perfeccionando.

A. C. Agromadas, Seixalbo 2015

La primera vez que vi la pintura de Galache fue en el bar "A Lúa". Había unos cuadros colgados, dos eran una abstracción diferente. Me gustaron mucho, tenía que conocer al autor y tuve la oportunidad de hablar y debatir de su obra. Supe que había un artista. De esto hace 40 años. Hoy en 2018 me lo vuelvo a encontrar para confirmar lo dicho.

César Prada

"Pinta con emoción, mimo y buen acierto a la hora de entonar"

Oira (Crítico de arte) 1982